پيشگفتار بسمه تعالى و تقدس شيخ روزبهان بقلى شيرازى شيخ روزبهان قدس سره كنيه‌اش ابو محمد فرزند ابو نصر ، نيا و تبار و اصل وى از سرزمين ديلمان و دلاوران آن سامان بود . اجداد وى شيراز مينوطراز را بر سرزمين جنگاوران ديلمان ترجيح داده ، از جدال با ترك و تازى به مبارزه نفس پرداختند و رحل اقامت در پارس انداختند ، و با محبت و عشق كار خود و ديگران را ساختند . فرزندى روزبهان نام از اين خانواده ظهور ، و با ظهور خود عالم معنا و حقيقت را پرنور ساخت ( 522 ه ق ) . از كودكى داعيه شوق طلب در وى ظاهر شد و از همان اوان به جستجوى حقيقت گرايش پيدا كرد ، و قطع استراحت و آسايش . پدرش وى را به بازرگانى به بازار فرستاد تا تحصيل مال و منال كند ، ولى او اهل حال بود و از جنجال قيل و قال برحذر ، و از اين عالم به در . كسب و كار را رها نمود ، چه جوياى حقيقت و خدا بود و سر به بيابان نهاد . مدتى ( 5 يا 6 سال ) ( 545 - 551 ه ق ) در دل صحراها و كمر كوه و پشته‌ها ، در تنگ غارها بسر برد ، تا در مطالعهء عالم طبيعت به كتاب تكوين و آفرينش معرفت پيدا كرد و عرفان يافت و آرام گرفت و در راه حق گام نهاد . مرشد وى نخست در طريقت شيخ جمال الدين خليل فسائى و سپس شيخ جاگير بود